اي دوست ميترسم وجاي ترس است از مكر سرنوشت...............
حقا وبه حرمت دوستي كه نمي دانم كه اينكه مينويسم راه سعادت است كه ميروم يا راه شقاوت ؟
وحقا كه نمي دانم كه اين نوشتم طاعت است يا معصيت ؟
كاشكي يكبارگي ناداني شدمي تا از خود خلاصي يافتمي
چون در حركت وسكون چيزي نويسم رنجور شوم از آن بغايت
وچون در معاملت راه خدا چيزي نويسم هم رنجور شوم
چون احوال عاشقان نويسم نشايد
چون احوال عاقلان نويسم هم نشايد
وهر چه نويسم هم نشايد
و اگر هيچ ننويسم هم نشايد
واگرگويم نشايد
واگر خاموش گردم هم نشايد
واگراين واگويم نشايد واگر وانگويم هم نشايد . . . . .
واگر خاموش شوم هم نشايد
